Gerçekten garip bir his. Sevdiğin kardeşini uğurlamak, bunun daha zor olduğunu görüyorum. Uğurlanan olmak, uğurlayan olmaktan çok daha koyuyormuş insana. Ama sonuçta değişim sürüyor. Bir anımız bir anımızı tutmuyor ve hayatın en güzel yanı hiçbir şekilde geriye dönmüyor olması!! Sürekli akan bir nehir gibi, gündüz ile gece gibi her daim bizimle bir yarış içinde. Her anı eşsiz yapan ve yaşanılası kılanda bu bence!!
Ben hep aynı filmi izlemekten çok sıkılırım, hep değişkenlik peşinde koşarım sessiz ve derinden.. Kimselere ilişmeden içimde yaşarım. Bu yüzdende sana sesleniyorum kardeşim, güzel olacak herşey çok daha iyi olacak. Tekrar kucaklaşacağız ve bu sefer her zamankinden daha farklı olacak!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder